Czy izolacja z pianki poliuretanowej ma długą żywotność?
Ponownie, takich stwierdzeń nie można nazwać absolutnymi.
Przede wszystkim tylko w przypadku pianki poliuretanowej o strukturze zamkniętokomórkowej możemy mówić o długiej żywotności. Tanie farby o otwartych porach, nakładane z zewnątrz i wystawione na działanie najczęściej spotykanej wilgoci atmosferycznej (nawet pomijając możliwość bezpośrednich opadów atmosferycznych), prawdopodobnie nie przetrwają zbyt długo. Pod względem higroskopijności nie są lepsze od tej samej wełny mineralnej, a mówienie o dziesięcioleciach eksploatacji jest co najmniej naiwne.
Najstraszniejszym wrogiem pianki poliuretanowej jest ultrafioletowy składnik widma słonecznego.
Po drugie, nawet w przypadku wysokiej jakości pianki poliuretanowej o zamkniętych komórkach, składnik UV widma słonecznego zawsze będzie skutkować skróceniem żywotności. Materiał ulega dekonstrukcji, staje się kruchy, łamliwy, zaczyna ulegać zużyciu i wietrzeniu. Nawet najwyższej jakości systemy pianki poliuretanowej mogą stracić do 1 mm grubości rocznie w wyniku ekspozycji na światło słoneczne. Jest to jedna z wad pianki poliuretanowej i należy ją wziąć pod uwagę planując projekt ocieplenia.
Po trzecie, niezbyt trwały materiał może wynikać z niewłaściwych proporcji składników, naruszenia techniki natryskiwania (jest to często błąd wielu „biur” pracujących w tej dziedzinie, jak np. używanie sprzętu niskiego napięcia do nakładania warstwy zewnętrznej do ścian). To kolejny raz podkreśla trafny wybór wykonawcy.
Ale ogólnie rzecz biorąc, jeśli zostaną spełnione wszystkie niezbędne warunki, możemy śmiało powiedzieć, że pianka poliuretanowa jest rzeczywiście mistrzem wśród wszystkich materiałów do izolacji ścian. Dowodem tego jest rozbiórka starych domów w Europie Północnej, które miały 50 lat lub więcej, gdzie izolacja z pianki poliuretanowej pozostała nienaruszona i zachowała swoje podstawowe właściwości.